Click in the field, then press CTRL+C to copy the HTML code
Copy
<div style="background:#fff;border:#bbb dashed 1px;padding:5px"><a href="http://pl.citatepedia.ro/comments.php?id=916" style="color:#000;text-decoration:none"><div style="margin:10px 0"><strong>Na zgon poezji</strong></div><div style="margin:10px 0">Nie! nie umarła, jak to próżno głoszą,<br> Ta jasnych krain pani i królowa,<br> Co serca ludzkie napawa rozkoszą;<br> Żaden ją grabarz pod ziemię nie schowa,<br> Nie stłumi natchnień, które pierś jej wznoszą,<br> Nie skazi wdzięku cudownego słowa,<br> Bo nim ją w piasku mogilnym pogrzebie,<br> Już z nową jutrznią zabłyśnie na niebie.</div><div style="margin:10px 0"> Ci, którzy mówią ciągle o jej zgonie,<br> Czyliż nie wiedzą, że ma żywot wieczny<br> W piersiach ludzkości i w natury łonie?<br> Że się odnawia w jasności słonecznej,<br> W ogniu młodości, co wieczyście płonie<br> I czarodziejsko w jeden węzeł splata<br> Marzenia ludzi z pięknościami świata?</div><div style="margin:10px 0"> Czyliż nie wiedzą, że ona jest wszędzie<br> Rozlaną w całej błękitów przestrzeni,<br> Że ciemnych jaskiń przenika krawędzie<br> I świeżym liściem w gruzach się zieleni,<br> A choć zużyte porzuci narzędzie,<br> Choć dawne swoje koryto odmieni,<br> To w nowych myślach, uczuciach lub czynie<br> Naprzód z wezbranym prądem życia płynie?</div><div style="margin:10px 0"> Na cóż więc trwoga o jej przyszłe losy?<br> Czyliż zabraknie wiosennych błękitów?<br> Czyliż zabraknie łez ożywczej rosy,<br> Snów bohaterskich, miłosnych zachwytów?<br> Czyliż ucichną tajemnicze głosy<br> Stłumionych pragnień i rozpaczy - zgrzytów<br> I czyliż wszystko w nicość się rozwieje,<br> Co żywi całych pokoleń nadzieje?</div><div style="margin:10px 0"> Nie! nic nie zginie z uczuć przędzy złotej,<br> Choć wzór powolnej ulegnie przemianie -<br> Zawsze tak samo młodych skrzydeł loty<br> Wzbijać się będą nad ciemne otchłanie;<br> Zawsze te same słowicze tęsknoty<br> I żądza szczęścia ta sama zostanie<br> I sercom ludzkim śpiewną da wymowę;<br> Dźwięki tak znane, a tak wiecznie nowe.</div><div style="margin:10px 0"> Niewczesne wasze żale, o wróżkowie,<br> Co nieśmiertelnej śmierć wróżycie pewną;<br> Ona się w martwym nie zamyka słowie,<br> Nie jest zaklętą w marmur ani w drewno,<br> Lecz ma sklepienia niebios za wezgłowie,<br> A na usługi sfer harmonię śpiewną,<br> I rządzi z góry sercem niewolnika -<br> Jak chce, zstępuje - i kiedy chce, znika.</div><div style="margin:10px 0"> Ona żyć będzie, choć jej oddźwięk zgłuchnie<br> W lutniach śpiewaków i sercach słuchaczy,<br> Ona w grobowym przechowa się próchnie,<br> Przetrwa mrok zwątpień i burzę rozpaczy<br> I świeżym ogniem w przyszłości wybuchnie,<br> I znowu świat ją schodzącą zobaczy,<br> Biorącą berło, by rządzić wszechwładnie,<br> I znów z miłością do nóg jej upadnie.</div><div style="margin:10px 0"> Ta trumna, którą do grobu składacie,<br> Zawiera tylko kształt jej już przeżyty,<br> Uwiędłe kwiaty na jej ślubnej szacie,<br> Woń znikającą, lutni dźwięk rozbity,<br> Wolno wam płakać po kochanki stracie,<br> Co w was młodzieńcze budziła zachwyty,<br> Ale nie wolno orzekać - że ona<br> Dla serca ludzi na zawsze stracona.</div><div style="margin:10px 0"> Wy się nie troszczcie o nią - o wróżbici!<br> Bo ona w piasku mogilnym nie leży,<br> Lecz dawnych marzeń potargane nici<br> Przerabia w ciszy na strój inny, świeży,<br> W którym znów serca stęsknione zachwyci<br> Nowych kochanków i nowych rycerzy.<br> Nie płaczcie nad nią, bo ona w obłoku<br> Na chwilę tylko uszła ludzi wzroku.</div><div style="margin:10px 0"><br /></a><br />poem by <a href="http://pl.citatepedia.ro/by.php?a=Adam+Asnyk">Adam Asnyk</a> from <i>W Tatrach</i><div class=q> <img src="https://www.citatepedia.ro/g/32share.png" style="float:left" alt="Share"> <script type="text/javascript" src="//s7.addthis.com/js/300/addthis_widget.js#pubid=citatepedia" async="async"></script><div style="display:inline-block" class="addthis_sharing_toolbox" data-url="http://pl.citatepedia.ro/comments.php?id=916" data-title="Na zgon poezji de Adam Asnyk" data-description="Nie! nie umarła, jak to próżno głoszą,/ Ta jasnych krain pani i królowa,/ Co serca ludzkie napawa rozkoszą;/ Żaden ją grabarz pod ziemię nie schowa,/ Nie stłumi natchnień, które pierś jej wznoszą,/ Nie skazi wdzięku cudownego słow..."></div> </div> </div>
solid border
dashed border
dotted border
double border
groove border
ridge border
inset border
outset border
no border
blue
green
red
purple
cyan
gold
silver
black