Click in the field, then press CTRL+C to copy the HTML code
Copy
<div style="background:#fff;border:#bbb dashed 1px;padding:5px"><a href="http://pl.citatepedia.ro/comments.php?id=906" style="color:#000;text-decoration:none"><div style="margin:10px 0"><strong>Morskie Oko</strong></div><div style="margin:10px 0">I<br> Ponad płaszczami borów, ściśnięte zaporą<br> Ścian olbrzymich, co w koło ze sobą się zwarły,<br> Ciemne wody rozlewa posępne jezioro,<br> Odzwierciedlając w łonie głazów świat zamarły.</div><div style="margin:10px 0"> Stoczone z szczytów bryły mchu pokryte korą,<br> Po brzegach rumowisko swoje rozpostarły,<br> Na nim pogięte, krzywe kosodrzewu karły<br> Gdzieniegdzie nagą pustkę w wianki swe ubiorą.</div><div style="margin:10px 0"> Granitowe opoki, wyniesione w chmury,<br> Rzadko tam żywsze blaski słoneczne dopuszczą...<br> I tajemnicze głębie kryje cień ponury.</div><div style="margin:10px 0"> Cisza - tylko w oddali gdzieś potoki pluszczą<br> Lub wichry, przelatując nad zmartwiałą puszczą,<br> Swym świstem grozę dzikiej powiększą natury.</div><div style="margin:10px 0"><br>II<br> Tu myśl twórcza straszliwą pięknością wykwita:<br> Pięknością niezmierzonej potęgi i siły,<br> Co gromami na skałach rozdartych wyryta<br> Świadczy dziś o przewrotach w łonie ziemskiej bryły.</div><div style="margin:10px 0"> Dziki zamęt! - głazami zasłane koryta<br> Zdają się placem boju, gdzie niegdyś walczyły<br> Północne groźne bogi i krew ofiar piły<br> Z czary, która w jezioro upadła - rozbita.</div><div style="margin:10px 0"> Wszystko tu do ostrego tonu się nagina:<br> Poszarpane gór grzbiety, wody, co czernieją,<br> Skały, wiszące śniegi, zarośla, mgła sina...</div><div style="margin:10px 0"> Wszędzie surowa wielkość, przed którą maleją<br> Sny człowieka, co staje, jak mała dziecina,<br> Przed skamieniałą dawnych bogów epopeją!</div><div style="margin:10px 0"><br>III<br> Słońce, gdy na zachodzie złotą tarczę skłoni,<br> Purpurą zdobi jeszcze skał korony wierzchnie -<br> Tysiąc tęczowych świateł po szczytach się goni,<br> Tu zsinieje... tam ogniem zaświeci... znów zmierzchnie;</div><div style="margin:10px 0"> A w dole na jeziora zamąconej toni<br> Odbity blask zakrwawia drżących wód powierzchnię,<br> Póki skrwawionej fali płaszcz mgły nie osłoni<br> I ostatni rumieniec wieczoru nie pierzchnie.</div><div style="margin:10px 0"> Wszystko zgasło... świat cały napełniony mrokiem...<br> Granitowe olbrzymy majaczeją w dali -<br> Rosną w bezmiar i kształt zmieniają przed okiem...</div><div style="margin:10px 0"> Mgła pokryła przepaści szarym swym obłokiem<br> I jezioro zniknęło... lecz słychać szum fali<br> I z gór lecący potok wymowniej się żali...</div><div style="margin:10px 0"><br>IV<br> Noc króluje - na głowę kładzie gwiazd dyjadem;<br> Przez błękity przesiąka niepewna i drżąca<br> Jasność jeszcze skrytego dla oczu miesiąca;<br> Mgły ulatują w górę śnieżnych chmurek stadem.</div><div style="margin:10px 0"> Wszystko topnieje w świetle niebieskiem i bladem,<br> I ciemność nad otchłanią chwieje się wisząca,<br> Księżyc przez skał szczelinę wstał nad wodospadem,<br> Srebro leje i w przepaść wraz z falami strąca.</div><div style="margin:10px 0"> z wolna cała kotlina z śpiących wód topielą<br> Wynurza się. jak obraz czarodziejskiej księgi...<br> Wybrzeża przeraźliwym odblaskiem się bielą.</div><div style="margin:10px 0"> Jakby pokryte zmarłych śmiertelną pościelą;<br> Czarne wody w płomienne rysują się pręgi,<br> przypominając piekieł dantejskie okręgi.</div><div style="margin:10px 0"><br>V<br> O wielki poemacie natury! któż może<br> Iść w ślad za twych piękności natchnieniem wieczystem?<br> Kto uchwyci poranku wzlatującą zorzę<br> I zapali rumieńce na niebie gwiaździstem?</div><div style="margin:10px 0"> Kto wyrzeźbi kamienne wodospadu łoże?<br> Przemówi szumem fali, wichru dzikim świstem?<br> Srebrne chmurki zawiesi w szafirów przestworze<br> I odbije skał ostrza w wód zwierciadle czystem?</div><div style="margin:10px 0"> O wielki poemacie! ciebie tylko można<br> Odczuć i wielbić razem w drgnieniu serca skrytem,<br> Gdy pijąc wszystkie blaski, źrenica pobożna</div><div style="margin:10px 0"> W cichym zachwycie tryśnie źródłem łez obfitem,<br> Gdy na skrzydłach tęsknoty - dusza leci trwożna<br> I nakrywa się własnych marzeń swych błękitem.</div><div style="margin:10px 0"><br /></a><br />poem by <a href="http://pl.citatepedia.ro/by.php?a=Adam+Asnyk">Adam Asnyk</a> from <i>W Tatrach</i><div class=q> <img src="https://www.citatepedia.ro/g/32share.png" style="float:left" alt="Share"> <script type="text/javascript" src="//s7.addthis.com/js/300/addthis_widget.js#pubid=citatepedia" async="async"></script><div style="display:inline-block" class="addthis_sharing_toolbox" data-url="http://pl.citatepedia.ro/comments.php?id=906" data-title="Morskie Oko de Adam Asnyk" data-description="I/ Ponad płaszczami borów, ściśnięte zaporą/ Ścian olbrzymich, co w koło ze sobą się zwarły,/ Ciemne wody rozlewa posępne jezioro,/ Odzwierciedlając w łonie głazów świat zamarły./ Stoczone z szczytów bryły mchu pokryte korą,/ ..."></div> </div> </div>
solid border
dashed border
dotted border
double border
groove border
ridge border
inset border
outset border
no border
blue
green
red
purple
cyan
gold
silver
black