Click in the field, then press CTRL+C to copy the HTML code
Copy
<div style="background:#fff;border:#bbb dashed 1px;padding:5px"><a href="http://pl.citatepedia.ro/comments.php?id=897" style="color:#000;text-decoration:none"><div style="margin:10px 0"><strong>W zatoce Baja</strong></div><div style="margin:10px 0">Cicho płyńmy jak duchy,<br> Białe żagle nawiążmy;<br> Toń tak głucha, milcząca,<br> Fala o brzeg nie trąca,<br> Więc utajmy namiętne wybuchy<br> I wzrok łzawy w ciemności pogrążmy.</div><div style="margin:10px 0"> Dzień już zapadł w otchłanie,<br> I w posępnej pomroce<br> Jako cienie przelotne<br> Pijmy rosy wilgotne,<br> Po srebrzystej ślizgając się pianie,<br> W tej przeszłością szumiącej zatoce.</div><div style="margin:10px 0"> Tu przed nami się czerni<br> Stary cmentarz dziejowy,<br> Gdzie ruiny dokoła<br> Śpią pod skrzydłem anioła;<br> Tu przystaniem, grobowców odźwierni,<br> I pochylim ciężące już głowy.</div><div style="margin:10px 0"> Może echa, co drzemią<br> W długim kolumn krużganku,<br> I marzenia, co legły,<br> Nim swej mety dobiegły,<br> Naszym przyjściem zbudzone pod ziemią,<br> Dopowiedzą historii poranku.</div><div style="margin:10px 0"> Pośród wonnych jałowców<br> Dumające widziadła<br> Szepczą między zwaliska<br> Zapomniane nazwiska...<br> Pewnie przyjmą gościnnie wędrowców,<br> Nad którymi już przeszłość zapadła.</div><div style="margin:10px 0"> W Serapisa kościele<br> Złóżmy lary rodzinne,<br> Może z nawy strzaskanej<br> Wyjdą słońca kapłany<br> Pytać się nas, co robim w popiele<br> I czy słońce nie świeci nam inne.</div><div style="margin:10px 0"> A Kumejska Sybilla,<br> Skryta w głębi pieczary,<br> Nad trójnogiem schylona,<br> Krzyknie przez sen zdziwiona:<br> Czy się zjawił znów jaki Attylla?<br> Czy to tylko mordują Cezary?...</div><div style="margin:10px 0"> Przed prostylem Diana<br> Trzyma księżyc nad głową;<br> Gdy nas ujrzy, pomyśli,<br> Że Niobidy tu przyszli,<br> I po łuk swój pobiegnie, zmieszana<br> Tą kamiennej boleści wymową.</div><div style="margin:10px 0"> A pierzchając przez łomy<br> W liść rzeźbione akantów,<br> Będzie mniemać, że z dala<br> Stoi córka Tantala<br> I w nią wlepia swój wzrok nieruchomy,<br> Przesłonięty potokiem brylantów.</div><div style="margin:10px 0"> Wróć się, blada Hekate!<br> Bo ruina się skarży;<br> Fryz, odarty z ozdoby,<br> Patrzy pełen żałoby -<br> Nie przyszliśmy po krwi swej zapłatę<br> Ani chcemy zakłócać cmentarzy.</div><div style="margin:10px 0"> Zejdź więc, gwiazdo Erebu,<br> Tulić dalej straszydła;<br> Już piekielnych psów wycie<br> Głosi nasze przybycie;<br> My z własnego wracamy pogrzebu<br> I pod twoje chronimy się skrzydła.</div><div style="margin:10px 0"> Rzuć ostatnie promienie<br> Nam na drogę podziemną;<br> Może za tym wybrzeżem<br> Acheronu dostrzeżem<br> Naszych braci błądzące już cienie<br> I żalące się niebu, że ciemno!</div><div style="margin:10px 0"><br /></a><br />poem by <a href="http://pl.citatepedia.ro/by.php?a=Adam+Asnyk">Adam Asnyk</a> from <i>Sen grobów</i><div class=q> <img src="https://www.citatepedia.ro/g/32share.png" style="float:left" alt="Share"> <script type="text/javascript" src="//s7.addthis.com/js/300/addthis_widget.js#pubid=citatepedia" async="async"></script><div style="display:inline-block" class="addthis_sharing_toolbox" data-url="http://pl.citatepedia.ro/comments.php?id=897" data-title="W zatoce Baja de Adam Asnyk" data-description="Cicho płyńmy jak duchy,/ Białe żagle nawiążmy;/ Toń tak głucha, milcząca,/ Fala o brzeg nie trąca,/ Więc utajmy namiętne wybuchy/ I wzrok łzawy w ciemności pogrążmy./ Dzień już zapadł w otchłanie,/ I w posępnej pomroce/ Jako c..."></div> </div> </div>
solid border
dashed border
dotted border
double border
groove border
ridge border
inset border
outset border
no border
blue
green
red
purple
cyan
gold
silver
black