Click in the field, then press CTRL+C to copy the HTML code
Copy
<div style="background:#fff;border:#bbb dashed 1px;padding:5px"><a href="http://pl.citatepedia.ro/comments.php?id=873" style="color:#000;text-decoration:none"><div style="margin:10px 0"><strong>Powrót do domu</strong></div><div style="margin:10px 0">Wśród cichej nocy do wioski, co w dole<br>Ponad srebrzystym rzucona strumieniem,<br>Zdążał podróżny i witał westchnieniem<br>Wysmukłe, z dala widzialne topole.<br>Chociaż zmęczony, przyspieszał wciąż kroku,<br>Jakby przypuszczał, że mu sił nie stanie,<br>I całą duszę umieścił w swym wzroku<br>Na pierwsze, długie, łzawe powitanie.<br>Świadomy drogi, przez lasek brzozowy<br>Zbiegł na dół ścieżką i zniknął w olszynie,<br>Aż stanął wkrótce na mostku przy młynie,<br>Słuchając jego z bocianem rozmowy.</div><div style="margin:10px 0">Co mu powiedział bocian i młyn stary<br>Swoim klekotem płynącym po rzeczce?<br>Jakie obudził wspomnienia i mary<br>Ten głos dwóch starców w nieustannej sprzeczce?<br>Nie wiem - lecz silniej pobladły mu lica<br>W srebrzystym świetle bladego księżyca,<br>I boleść w niemej utopił zadumie,<br>Szukając wspomnień w śpiewnym rzeczki szumie..</div><div style="margin:10px 0">Wiatr mu z bliskiego przynosił ogrodu<br>Znajomych kwiatów woń pamiętną, miłą...<br>I zaczął marzyć jak niegdyś za młodu,<br>Jak gdyby w życiu nic się nie zmieniło -<br>I cała przeszłość stanęła tak żywa,<br>Skupiona w jednym tęczowym obrazku -<br>I pierzchłe złotej młodości ogniwa<br>Nabrały teraz nieznanego blasku.<br>Cichego szczęścia najmniejsze wypadki,<br>Jasnym płomieniem świecące ognisko,<br>I te najsłodsze pocałunki matki,<br>I drugie również anielskie zjawisko,<br>Wszystko to widział w dziwnej mgle niebieskiej,<br>Jak poplątane cudne arabeski.</div><div style="margin:10px 0">Wydarł się wreszcie tej widzeń ponęcie,<br>Co pieszcząc serce, krwawi je zarazem,<br>Zwrócił się spiesznie na drogi zakręcie,<br>A twarz się znowu powlokła wyrazem<br>Owej spokojnej, bezbrzeżnej boleści,<br>Co się niczego już w świecie nie lęka<br>I żadnej w sobie nadziei nie mieści.<br>Dalej za młynem stała Boża męka,<br>Na skrzyżowaniu drożyn pochylona,<br>I wyciągnęła czarne swe ramiona<br>Z błogosławieństwem ponad ciche pole,<br>Patrząc z miłością na ludzką niedolę.<br>Minął ją z wolna, pochyliwszy głowy,<br>I poszedł prosto na cmentarz wioskowy.</div><div style="margin:10px 0">Topole, brzozy i wierzby płaczące<br>Wieńczyły miejsce spoczynku dokoła,<br>Schylając swoje zadumane czoła,<br>Jakby piastunki do snu śpiewające.<br>Tam pod ich strażą rozsiadły się wzgórza,<br>Gdzieniegdzie w czarne ubrane krzyżyki;<br>Gdzieniegdzie polna wczołgała się róża<br>Lub zielsko bujne, lub też krzaczek dziki.</div><div style="margin:10px 0">W milczeniu stąpał wśród mogił podróżny,<br>Bojąc się przerwać uroczystej ciszy -<br>Nadstawiał ucha na każdy szmer próżny,<br>Jakby przypuszczał, że jeszcze usłyszy<br>Głos, co go wołać zacznie po imieniu;<br>Z bijącym sercem przed siebie spoglądał,<br>Jakby na jasnym księżyca promieniu<br>Jaki cień drogi jeszcze ujrzeć żądał.</div><div style="margin:10px 0">Lecz nic nie było słychać - prócz tych szmerów,<br>Co się być zdają nadziemskich eterów<br>Falistym drżeniem i spływają w pieśni,<br>Gdy je noc ujmie w dźwięk i ucieleśni;<br>I nic nie widać - prócz tej gry znikomej<br>Drżącego światła i przelotnych cieni,<br>Która na fali powietrza ruchomej<br>Niepewne kształty rysuje w przestrzeni,<br>I z krzyżów, krzewów i głazów cmentarza<br>Coraz to nowe widziadła wytwarza.</div><div style="margin:10px 0">Lecz ujrzał za to w księżycowym blasku<br>Wśród innych mogił kamienny grobowiec.<br>Spojrzawszy - przykląkł na ziemię wędrowiec<br>I złożył głowę na wilgotnym piasku,<br>I przytulony do zimnego głazu<br>Leżał bez ruchu, życia i wyrazu.</div><div style="margin:10px 0">Łza mu z suchego nie pociekła oka,<br>Ani też jękiem nie drżała pierś pusta -<br>Modlitwy nawet nie szeptały usta -<br>Bo wszystko boleść stłumiła głęboka,<br>Rzucając sercu, co padło zranione,<br>Nieprzytomności i szału zasłonę.</div><div style="margin:10px 0"><br /></a><br />poem by <a href="http://pl.citatepedia.ro/by.php?a=Adam+Asnyk">Adam Asnyk</a> from <i>Sen grobów</i><div class=q> <img src="https://www.citatepedia.ro/g/32share.png" style="float:left" alt="Share"> <script type="text/javascript" src="//s7.addthis.com/js/300/addthis_widget.js#pubid=citatepedia" async="async"></script><div style="display:inline-block" class="addthis_sharing_toolbox" data-url="http://pl.citatepedia.ro/comments.php?id=873" data-title="Powrót do domu de Adam Asnyk" data-description="Wśród cichej nocy do wioski, co w dole/Ponad srebrzystym rzucona strumieniem,/Zdążał podróżny i witał westchnieniem/Wysmukłe, z dala widzialne topole./Chociaż zmęczony, przyspieszał wciąż kroku,/Jakby przypuszczał, że mu sił nie s..."></div> </div> </div>
solid border
dashed border
dotted border
double border
groove border
ridge border
inset border
outset border
no border
blue
green
red
purple
cyan
gold
silver
black