Click in the field, then press CTRL+C to copy the HTML code
Copy
<div style="background:#fff;border:#bbb dashed 1px;padding:5px"><a href="http://pl.citatepedia.ro/comments.php?id=865" style="color:#000;text-decoration:none"><div style="margin:10px 0"><strong>Epilog do Snu grobów</strong></div><div style="margin:10px 0">O! jakże trudno pierzchłe już obrazy<br>Do życia z sennych krain przywoływać!<br>I jakże smutno ciemne duchów skazy</div><div style="margin:10px 0">Z zasłony, którą śmierć rzuca, odkrywać,<br>I po przepaściach łowić epos bladą,<br>I co zawiera męki, odgadywać!</div><div style="margin:10px 0">Czyż się nie cofnąć raczej przed gromadą,<br>Co winy swoje w inne światy wlecze,<br>I gdy się żywi do spoczynku kładą,</div><div style="margin:10px 0">Jeszcze w ciemnościach gdzieś - krzyżuje miecze?<br>Czyż nie zamilknąć przed żyjących rzeszą,<br>Co mniemać będzie, że wraz z nią złorzeczę?</div><div style="margin:10px 0">Świat ten tak dziwny! I ludzie się śpieszą<br>Zetrzeć czym prędzej ślad krwawej areny;<br>To, w co wierzyli wczoraj, dziś ośmieszą,</div><div style="margin:10px 0">I co dzień nowej potrzebując sceny,<br>Trupa przeszłości ze wzgardą wywleką,<br>Na łup zgłodniałe spraszając hijeny.</div><div style="margin:10px 0">Tymczasem cienie nad Letejską rzeką<br>Kończą tragiczną dramatu osnowę,<br>Łzy im pod martwą zastygły powieką,</div><div style="margin:10px 0">I żale swoje wywodzą grobowe,<br>Bo żyją tylko tym dalekim brzmieniem,<br>Które przyszłości sny potrąca nowe.</div><div style="margin:10px 0">I myślą biedne, że ludzi wspomnieniem<br>Nieśmiertelności dokupią się mglistej,<br>Ze ta drgająca fala ich imieniem</div><div style="margin:10px 0">W krąg się po ziemi rozejdzie ojczystej,<br>I że im echo wracające powie<br>O serc pamięci wdzięcznej i wieczystej.</div><div style="margin:10px 0">Lecz świat ten dziwny! - Zrzuca szaty wdowie,<br>Aby zapomnieć prędzej, czym żył wczora,<br>I klątwą tylko żegnają synowie</div><div style="margin:10px 0">Odlatującej ojczyzny upiora,<br>I dawny ołtarz rozpada się w zgliszcza<br>Pod jednym cięciem krwawego topora!</div><div style="margin:10px 0">Nowy obrządek i nowe bożyszcza<br>Biorą pokłony spłoszonego tłumu;<br>Lecz ani boleść, co serca oczyszcza,</div><div style="margin:10px 0">Ani jaskrawa pochodnia rozumu<br>Do wyższych celów zaprzańców nie nagną -<br>Bo ci śród szyderstw głuszącego szumu</div><div style="margin:10px 0">Do swych poziomów wszystko zniżyć pragną;<br>Tak więc - po smutnym przeszłości wyłomie<br>Zostaje w spadku wielkie tylko bagno.</div><div style="margin:10px 0">A kto się twarzą zwróci ku Sodomie,<br>Tego Bóg w posąg boleści zamienia,<br>I nad umarłym morzem nieruchomie</div><div style="margin:10px 0">Sam pozostanie śród pustyń milczenia,<br>Dźwigając przekleństw narzucone brzemię,<br>Co go nimbusem piekieł opromienia.</div><div style="margin:10px 0">Śmieszna komedia! - gdzie zwycięzcy strzemię<br>Całują zgięte na kolanach męże,<br>I gdzie umarłych nieświęconą ziemię</div><div style="margin:10px 0">Plugawią jadem pełzające węże,<br>I gdzie ostatnia zacność, co nie pada,<br>Modlitwą nawet niebios nie dosięże!</div><div style="margin:10px 0">Więc gdy ostatnie hasło w sercach - zdrada,<br>Z cmentarnych krzyżów niech pręgierze stawią,<br>I umęczonych śpiąca już gromada</div><div style="margin:10px 0">Niech się nie dziwi, że ich proch zniesławią,<br>Niech się nie troszczy w chmurach rozpostarta,<br>Że ich śmiertelnej koszuli pozbawią.</div><div style="margin:10px 0">Bo tak być musi - i dziejowa karta,<br>Co lśniła blaskiem nieuszczkniętych marzeń,<br>Raz ręką mściwej Nemezis rozdarta,</div><div style="margin:10px 0">Walać się musi w błocie ziemskich skażeń,<br>Aż ją znów przyszłość podniesie zwycięska<br>I w krwi umyje anioł przeobrażeń.</div><div style="margin:10px 0">Choć się więc skruszy pierś niejedna męska,<br>Kamienowana u świątyni progu,<br>Choć grasująca czarnych odstępstw klęska</div><div style="margin:10px 0">Szerzyć się będzie w smutnym epilogu -<br>Nie przekupiony przetrwa prawdy świadek,<br>Co boleść nasze odda w ręce Bogu.</div><div style="margin:10px 0">Ileż to ciemnych ciągnie się zagadek<br>Przy tym krzyżowym ludzkości pochodzie,<br>Gdzie wciąż się nowy powtarza upadek,</div><div style="margin:10px 0">Co spycha w przepaść jasne duchów łodzie.<br>Ileż to razy ginące plemiona<br>Chciały powstrzymać słońce na zachodzie,</div><div style="margin:10px 0">By przyszłość w swoje uchwycić ramiona,<br>Sądząc, że one kończą dzień pokuty,<br>A jutro błyśnie jutrznia nieskażona!</div><div style="margin:10px 0">Próżne złudzenia! Bo ich ślad zatruty<br>Zostaje w spadku przyszłym pokoleniom:<br>Ideał starców łamie się zepsuty,</div><div style="margin:10px 0">A młódź urąga okrwawionym cieniom -<br>I gdy ma nowe gonitwy poczynać,<br>Kłamstwo zadaje przeszłości natchnieniom.</div><div style="margin:10px 0">Więc znowu trzeba boleć i przeklinać,<br>Trzeba ukochać jaką nową marę<br>I nowe tęcze na niebie rozpinać,</div><div style="margin:10px 0">Wątpić i wierzyć, i znów tracić wiarę,<br>A po pielgrzymce męczącej i długiej<br>Minotaurowi znów złożyć ofiarę.</div><div style="margin:10px 0">Ha! gdyby znalazł się Tezeusz drugi,<br>Co by odszukał labiryntu wątek<br>I spłacił za nas zaciągnięte długi,</div><div style="margin:10px 0">I dał nam w ręce rapsodu początek -<br>Może by jeszcze było stworzyć z czego<br>Dziwną krainę marzeń i pamiątek!...</div><div style="margin:10px 0">Lecz tak - co robić?... Życzę snu dobrego<br>I tej odwagi, co zdrajcom przystoi...<br>A sam do grobu wracam splamionego</div><div style="margin:10px 0">Jak upiór w dawno zardzewiałej zbroi,<br>Któremu serce trza odjąć i głowę,<br>Aby nie straszył tłuszczy, co się boi.</div><div style="margin:10px 0"><br /></a><br />poem by <a href="http://pl.citatepedia.ro/by.php?a=Adam+Asnyk">Adam Asnyk</a> from <i>Sen grobów</i><div class=q> <img src="https://www.citatepedia.ro/g/32share.png" style="float:left" alt="Share"> <script type="text/javascript" src="//s7.addthis.com/js/300/addthis_widget.js#pubid=citatepedia" async="async"></script><div style="display:inline-block" class="addthis_sharing_toolbox" data-url="http://pl.citatepedia.ro/comments.php?id=865" data-title="Epilog do Snu grobów de Adam Asnyk" data-description="O! jakże trudno pierzchłe już obrazy/Do życia z sennych krain przywoływać!/I jakże smutno ciemne duchów skazy/Z zasłony, którą śmierć rzuca, odkrywać,/I po przepaściach łowić epos bladą,/I co zawiera męki, odgadywać!/Czyż się..."></div> </div> </div>
solid border
dashed border
dotted border
double border
groove border
ridge border
inset border
outset border
no border
blue
green
red
purple
cyan
gold
silver
black